شیپور: شیپور بوقی، سازی فلزی تهیه شده از آلیاژهای برنج یا آلیاژهای مشابه است. انواع کرمیل ها، کرنا ها، بوق های برنجی و کرناهای بلند نقاره خانه از خانواده شیپور محسوب می شوند. ویژگی مشترک این سازها شامل: فلزی بودن جنس ساز پیاله ای شکل بودن محل دمیدن که دهانه شیپور است و در انتهای لوله صوتی قرار گرفته است لوله صوتی تقریبا طویل بوده از شیپور به منظور خبررسانی و نیز موقعیت های رزمی مورد استفاده است. ویژگی ساز: بدنه ساز به شکل لوله صوتی بلندی است که قطر آن به تدریج به سمت انتهای ساز افزایش می یابد و در انتها به دهانه شیپوری ختم می شود. در برخی از ساز ها برای کاستن حجم ساز، لوله را چند بار خم می کنند. خم کردم لوله صوتی سبب تغییر طول ساز از دو متر به سی سانتی متر می شود. تکنیک اجرایی: تکنیک اجرایی این ساز به صورت متناوب و بدون استفاده از نفس برگردان است. همچنین به مانند سازهایی که دهانه پیاله ای شکل، اجرا می شود. موارد استفاده: در قدیم در نقاره خانه های حکومتی و مذهبی مورد استفاده است که به نام کَرنا، بوق و کرمیل نامیده می شده است و همچنین در اجرای موسیقی جنگی نقش داشته است. در تعزیه خوانی و موسیقی مذهبی نیز کاربرد دارد. در کل شیپور به عنوان خبر رسان بوده و به منظور ایجاد هیجان استفاده می شود. سازهای اروپایی مانند ترومپت، هورن، ترومبون و توبا نیز در اثر تغییر و تحولاتی که در سازهای خانواده شیپور ایجاد شده است، به وجود آمده است.